Żywice epoksydowe

Żywice epoksydowe  to  rodzaj jedno lub dwuskładnikowych żywic syntetycznych, które są zdolne do tworzenia nietopliwych i nierozpuszczalnych tworzyw sztucznych na skutek reakcji sieciowych. Żywice epoksydowe są to zwykle zależnie od masy cząsteczkowej i struktury wysokolepkie ciecze lub topliwe ciała stałe,  rozpuszczalne w węglowodorach aromatycznych.  Utwardzone żywice epoksydowe stają się nierozpuszczalne i nietopliwe, bardzo przyczepne do prawie wszystkich materiałów oraz względnie chemoodporne. Żywice epoksydowe są stosowane najczęściej jako lepiszcze laminatów konstrukcyjnych, do zalewania elementów elektrycznych,  jako kleje do metali oraz do produkcji lakierów antykorozyjnych i izolacyjnych.  Istnieją trzy sposoby otrzymywania żywic epoksydowych w przemyśle, jednym z nich jest bezpośrednie utlenianie za pomocą kwasów organicznych i nienasyconych węglowodorów  alifatycznych lub cykloalifatycznych do odpowiednich związków epoksydowych. Żywice epoksydowe charakteryzują się m.in. doskonałą przyczepnością niemalże do wszystkich tworzyw, zwłaszcza do metali, dobrymi własnościami mechanicznymi i elektrycznymi, odpornością na działanie czynników atmosferycznych i chemicznych, dlatego też znajdują szeroki wachlarz zastosowań w różnego rodzaju branżach przemysłowych.